De verhalen komen overal vandaan en dagelijks worden we ermee geconfronteerd. Ik doe nog even een extra duit in het overvolle zakje: het is crisis. Die crisis heeft op allerlei manieren een grote invloed op ons leven. Ik, als 24-jarige starter, heb natuurlijk ook zo m'n mening over de hele situatie. Wat mij betreft heeft de crisis twee kanten.
Jammer
Ik vind de crisis duidelijk merkbaar, ondanks dat ik niet het gevoel heb dat ik wat moet inleveren houdt het me tegen. Ik wil van alles! Ik wil graag een baan waar ik me 100% voor kan inzetten, een leuke woning en ik wil mensen om me heen gelukkig zien. Ergens vind ik het bijna 'oneerlijk' dat ik na 6 jaar studie amper vacatures vind waarop ik kan reageren. Het houd me tegen in mijn ontwikkeling, en ik wil juist vooruit.
Geluk vind je denk ik voor een groot deel in je werk aangezien je hier heel wat tijd aan besteedt. Ik hoor van veel mensen om me heen dat ze maar wat aannemen of op hun plek blijven, want werken moet. Echt happy zijn ze er niet mee. Switchen van baan is geen optie, tenzij je tussen de 30 en 40 bent en 5 tot 10 jaar werkervaring hebt. Ben je jonger of ouder, dan heb je dikke pech.
In onze buurlanden zou het ook crisis zijn. Toch hoorde ik, tot mijn verbazing, op de radio dat er in zowel België als Duitsland een toenemende werkgelegenheid is. Mocht je dus heel mobiel zijn, of als het je niet uitmaakt waar je aan de slag gaat: probeer het eens over de grens! Mocht je daar geen zin in hebben; ik las ook dat over een jaar of 5-10 hier de werkgelegenheid toeneemt door de vergrijzing. Nog even geduld dus... In plaats van wachten kun je natuurlijk ook aan de slag gaan met de tips in mijn vorige blog over Solliciteren 2.0, misschien vergroot dat de kansen enigszins.
Eindelijk!
Toch heeft de crisis ook een positieve kant. Het is een goede ontwikkeling dat men -vooral bedrijven- eindelijk eens moet stilstaan bij het geld dat ze uitgeven. Geld was er in de voorgaande jaren in overvloed. Van €500 euro meer betalen voor een vliegtuigticket omdat een uur eerder aankomen nu eenmaal handig is, of van super-de-luxe uit eten met handelspartners keek niemand echt meer op. Die 'verspilling' wordt naar mijn beleving nu beter in kaart gebracht en bestreden door de crisis. Er is simpelweg geen geld meer voor. Overbodige hiërarchie en bureaucratie wordt aangepakt omdat dit geld kost, en lagen worden verwijderd. Heerlijk! Hopelijk verdwijnt dit besef niet wanneer de crisis zich oplost. Naast dit besef, denk ik te merken dat men meer uitgeeft aan beleving en minder aan materialistische zaken. Een geweldige kerst met je vrienden/familie wordt meer waard dan een mooi horloge. Hopelijk is deze waarneming correct en wordt het effect sterker.
Wat ervaar jij?
Wat is jouw mening over de situatie waar we ons nu in bevinden? Hoe heeft het zijn weerslag op jouw leven, en wat doe je eraan op de 'tering naar de nering' te zetten? Ik ben benieuwd!
Hoop doet leven
Zelf kijk ik vooruit en blijf ik doen, en zoeken naar, wat mij gelukkig maakt. Hoop doet leven, en misschien is er dankzij de crisis wel meer om op te hopen ;)


